Μια πολιτική σκηνή που αλλάζει

Ήταν 8 Μάη του 2012 όταν η μεγαλύτερη έκπληξη στην μεταπολιτευτική εκλογική ιστορία της χώρας μας συνέβη· ο πάλαι ποτέ κραταιός δικομματισμός έσπασε, ο ελληνικός λαός “τιμώρησε” το ΠΑΣΟΚ για την είσοδο της χώρας στο ΔΝΤ και την υπογραφή του πρώτου Μνημονίου δίνοντάς του ένα ιστορικά χαμηλό ποσοστό. Ο κόσμος αυτός, απογοητευμένος από το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα στράφηκε σε λύσεις που δεν είχαν δοκιμαστεί ως τότε. Έδωσε ένα ιστορικά υψηλό ποσοστό στο ΣΥΡΙΖΑ, κόμμα της λεγόμενης άκρας αριστεράς και έβαλε στη Βουλή των Ελλήνων για πρώτη φορά ένα ακροδεξιό φασιστικό κόμμα. Στράφηκε, λοιπόν, στα δύο “άκρα” ως τις μόνες ριζοσπαστικές λύσεις.
Βέβαια, ο ΣΥΡΙΖΑ είχε μεγαλύτερη δυναμική από τη Χρυσή Αυγή, υποστηριζόμενος από πολλούς απογοητευμένους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ, αλλά λαμβάνοντας και αρκετούς ψήφους από ψηφοφόρους του ΚΚΕ όπως φάνηκε στις εκλογές της 18ης Ιούνη. Η ΧΑ από την άλλη, έλαβε ψήφους κυρίως από συντηρητικούς ακροδεξιούς του ΛΑΟΣ, αλλά κυρίως άντλησε την δυναμική της από ψηφοφόρους κάτω των 30 ετών, ψηφοφόρους που ως τότε απέρριπταν οποιαδήποτε εμπλοκή με την πολιτική. Αυτή η ταυτότητα των νέων ψηφοφόρων των δύο κομμάτων είναι και η αιτία που ακολούθησαν τα παραπάνω την περίοδο μετά τις εκλογές.
Ο Αλέξης Τσίπρας, ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης πλέον, αντιλήφθηκε πως το κόμμα του πρέπει να ανοίξει τις ιδέες του προς τη Σοσιαλδημοκρατία, καθώς το κεντροαριστερό ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα έγινε ένα καθαρά δεξιό κόμμα και οι πρώην ψηφοφόροι του έπρεπε να δουν πως ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα σοβαρό κόμμα. Φορώντας, λοιπόν, αυτό το σοβαρό προσωπείο, το άλλοτε ακροαριστερό κόμμα, που μιλούσε για διαγραφή του χρέους και των μνημονίων, άρχισε τη δεξιά στροφή του προς τη διαπραγμάτευση και των “μη μονομερών κινήσεων”. Βέβαια, αυτό δεν είχε αρνητικό αντίκτυπο στα ποσοστά του κόμματος. Μπορεί οι ψηφοφόροι του ΚΚΕ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ να επέστρεψαν στα κόμματά τους, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ ενισχύθηκε εκ δεξιών. Κι αν δεν δημιουργούνταν από το πουθενά “Το Ποτάμι”, ίσως να ήταν βέβαιη η αυτοδυναμία του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές της 25ης Γενάρη.
Η Χρυσή Αυγή από την άλλη, έχοντας αντλήσει μετά τις εκλογές μια δυναμική και την αύρα ενός αντισυστημικού κόμματος μεγάλωνε τη δημοτικότητά της μέσω ακραίων δημόσιων εμφανίσεων, δίχως να κρύβει τις ακραίες απόψεις τις (παρά την άρνηση του χαρακτηρισμού της ως Νεοναζιστικό κόμμα). Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η δημοτικότητα του κόμματος να ανέβει σε τέτοια επίπεδα που ακόμη και η δολοφονία του Παύλου Φύσσα και η σύλληψη όλων των πρωτοκλασάτων στελεχών του, με πρώτο τον ΓΓ του κόμματος Νίκου Μιχαλολιάκου, δεν μπόρεσαν να ρίξουν.
Και ερχόμαστε στο σήμερα. Οι εκλογές της 25ης Γενάρη διαφαίνεται πως θα φέρουν κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Ενός κόμματος που διατυμπανίζει πως εάν εκλεγεί, θα αλλάξει την υπάρχουσα κατάσταση άρδην. Ενός κόμματος που δίχως να αλλάξει τις βάσικές διεθνείς συμφωνίες της χώρας, δίχως να βγει από την ΕΕ ή την Ευρωζώνη, αναγγέλλει παντού πως η πολιτική που θα ακολουθήσει θα είναι διαφορετική από αυτή της δικομματικής κυβέρνησης Σαμαρά. Έχει δημιουργήσει ένα κλίμα που προσομοιάζει με την Αλλαγή του Ανδρέα Πανανδρέου. Αλλά και ο Ανδρέας είχε κάνει πολύ πιο ριζοσπαστικές υποσχέσεις προεκλογικά σε σχέση με αυτά που έπραξε. Η δεξιά στροφή του ΣΥΡΙΖΑ, όμως, έχει αρχίσει πριν καν σχηματίσει κυβέρνηση, μονο με την υπόνοια πως υπάρχει η πιθανότητα να βγει πρώτος σε επόμενες εκλογές. Κι αυτό εγείρει το ερώτημα· πού θα στραφούν οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ σε περίπτωση που ο τελευταίος σχηματίσει κυβέρνηση και απογοητεύσει το λαό που τον έβγαλε στην εξουσία; Διότι τούτο είναι πολύ πιθανόν, δεδομένου πως το κόμμα της Αριστεράς έχει δημιουργήσει την αίσθηση της απότομης ριζοσπαστικής αλλαγής την επομένη της εκλογής του. Απάντηση σίγουρη δε μπορεί να δοθεί, κανείς δεν έχει μαντικές ικανότητες. Ευχή όλων είναι, είτε μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ να μην αποτύχει στα μάτια των ψηφοφόρων του, είτε, στην περίπτωση που αυτό γίνει, ο λαός να στραφεί ακόμη πιο αριστερά κατά την πορεία αναζήτησης ενός “μοντέλου” που δεν έχει δοκιμαστεί στη χώρα μας

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *